Trijntje de Witte

de één na laatste dag in Zuid Afrika

Thu, 22 Mar 12 11:36:41 +0100

laatste bericht vanuit het zeer warme Zuid Afrika

ja, dan is het echt zover, vandaag de laatste dag alweer na 8 weken. Wat is de tijd omgevlogen en wat heb ik ontzaglijk veel meegemaakt en gedaan. Veel ervaringen opgedaan die niemand mij kan afnemen. Veel ellende gezien en gehoord en toch ook weer een lach op iemands gezicht kunnen krijgen, een knuffel uitgedeelt, een knuffel ontvangen. Een steentje kunnen bijdragen aan deze mensen die ver van ons wonen, maat toch ook nu dicht in mijn hart zitten.

Deze week 2 goodbye party's gehad. Dinsdag ben ik met Glennish en Youandi naar the Farm geweest voor een afscheidsbraai van Loes, dat is de regiocoordinator van Be More in Durban, zij vertrekt naar Cambodja om daar een beetje hetzelfde op te zetten als ze hier in Zuid Afrika hebben. Was voor mij natuurlijk erg leuk om mee te gaan. De vrouwen gilden het gewoon uit dat ze mij weer zagen en kreeg meteen een dikke knuffel, de kleine kinderen herkenden me dacht ik niet zo goed, maar de meiden en de jongens kwamen ook allemaal met een knuffel en een oh en ah me om de hals vliegen. Dit deed me natuurlijk erg goed. Ook de 2 baby's die toen net geboren waren, wilden de moeders mij graag laten zien. Wat veranderd zoń kleine dan snel zeg. Ook Linda en natuurlijk de kleine David, nou ja, inmiddels was hij al een hele vent geworden, was leuk om hen weer te ontmoeten na 4 weken. Ook het feestje was erg leuk. De jongens van het straatproject Umthombo speelden een partij voetbal tegen de jongens van the farm, en je raad het al, the farm won met glans met 3-0, ja ze oefenen nog steeds bijna elke dag!! Met alle vrijwilligers van andere projecten gebraaid en gekletst en tegen 19 uur naar huis gegaan, want als het donker is, is het daar in de buurt ook echt donker. Geen straatverlichting of wat dan ook. Moeilijk rijden dan zo, waar nog steeds mensen langs de weg lopen en oversteken, waar je toch 80 km mag.
Gisteren dus het afscheidsfeestje op Isiaiah 54 gehad. Het was een nationale feestdag in Zuid Afrika, Human Rights day, of menseregtedag, dus iedereen was vrij. Overal was het zeer druk, dus ons beloofde stranduitje met de kinderen ging niet door. Dan een speeltuin, was het om 10 uur ook al overvol, dan ergens een ijsje eten, de verwachting was dat het daar ook te druk zou zijn om met 16 kinderen aan te komen. Dan maar gezellig in en bij huis een feestje houden. De uitwonende kinderen van Glennish waren er ook, dus al met al waren we denk ik wel met 40 personen. Spelletjes bij het zwembad gedaan, soms hilarisch, gewoon erg gezellig en iedereen deed mee, jong en oud. Om 17 uur kwam Loes, en 18 uur gingen we met zń allen pizza eten. 20 pizza's werden er bezorgt en iedereen heeft erg genoten. Dit is een tractatie die ze nooit krijgen, dus een heel klein gedeelte van het sponsorgeld is hier aan besteed. Loes kwam ook hier afscheid nemen, van ons als vrijwilligers, maar ook van heel Isiaiah 54, omdat wij als laatste vrijwilligers hier zijn. Vrijdag is het echt over tussen BE More en Isiaiah 54. Dan moeten ze verder zonder vrijwilligers.....

Het overige van mijn sponsorgeld waar jullie allemaal aan mee hebben gedaan, gaat dus naar het op te knappen schooltje. Wij kunnen hier niets meer aan meehelpen, maar we zien het vast nog weleens op de eigen site van Isiaiah 54. Zij willen graag als erkentelijke school verder gaan, erkent door het gouverment. Dit heeft dus wel wat eisen, ze proberen dit omdat er dan meer geld binnen kan komen. Nu moeten ze het dus allemaal zelf bekostigen, wat ze nu al opgezet hebben. Maar zoals zij het al gewend zijn: afrikan time.... alles komt wel, maar niet zo snel.

Gisteravond zat ik nog even met mijn laptop te knoeien en ik had me net gedoucht en het was 21.15, ik zweette zeker al weer net zo als ik de hele dag had gedaan. Weet niet wat de temperatuur was, maar ongelooflijk warm, en dan moet je nog gaan slapen. De 3 ventilatoren stonden natuurlijk weer aan, maar wat een gedraai en gedoe zeg, die warmte s'nachts. Daarom liggen we ook allemaal rond 21 uur op bed en zijn om ongeveer 5 uur uitgeslapen, dan wordt het nl weer licht en de buurman zet de auo dan alvast aan om een kwarier later zijn kinderen en vrouw erin te helpen om weg te gaan. Een goede wekker zo 'n oude Opel Kadett die je erg goed ruikt....
Vanmorgen voor het laatst mee naar school geweest, Hoe het na de vakantie gaat met het meisje, of ze dan naar school kan ja of nee, ik zou het niet weten. Deze weken heeft ze genoten van haar klasje.

Wat zal ik bij slapen het komende weekend. Want vrijdag om 5 uur brengen we eerst Fleur naar het vliegveld, dan gaan we tot 12 uur werken, koffer inpakken s'middags en om half 17 vertrekken Anita, Albertine en ik naar het vliegveld. Ruim 18 uur vliegen en op zaterdag rond 11 uur hoop ik te landen in Amsterdam, na tussenstops in Johannesburg en London. Vermoeiend?? Ik denk het wel. Maar dinsdag moet ik al weer om 7 uur present zijn in RO, dus een korte tijd om bij te slapen en te bekomen van de Afrikaanse cultuur, waar ik al behoorlijk aan begin te wennen.

Iedereen nogmaals bedankt voor de reakties, is erg leuk om te lezen. Toch een beetje thuis meenemen op zo'n verre reis.

groetjes en tot gauw.

Nog maar 1 week meer....

Fri, 16 Mar 12 10:29:54 +0100

Even tijd maken voor een verhaaltje, want ik weet dat er verschillende mensen op zitten te wachten
Het weekend ben ik dus naar Wildcoast geweest. Vrijdagochtend 5.20 uur toet toet... en ja daar stond onze gids voor het weekend, in een 4 x 4 van het merk Toyota om ons op te halen.De koffie was nog niet drinkbaar, dus Pieter een beetje aan de klets gehouden en ja de koffie was op. Op weg naar 2 andere projecten om ook nog vrijwilligers op te halen, ook naar the Farm, erg leuk om deze vrijwiligers even te spreken(nou ja hele weekend de tijd).Op weg naar een zuidelijker gelegen punt genaamd Port St Johns, 6 uur rijden. De Afrikanen praten niet over hoeveel kilometer maar altijd over hoeveel uur rijden. Onze gids was weer een local, iemand geboren en getogen in dit gedeelte van het land. Dit is met elke weekend trip zo. Je voelt je absoluut geen toerist en je komt op de mooiste en afgelegen plaatsen. Zij weten precies de weg en altijd in hun eigen auto, erg leuk dus. Ook nu opweg naar zijn eigen vakantiehuis aan de Indische oceaan. Tussen de koeien, geiten, schapen, kippen,honden, varkens (roze en zwart) en mensen door die langs en over de weg lopen, aangekomen op het mooiste plekje van de wereld zou je denken. Wat een uitzicht!! en dat gewoon alleen voor ons zessen en gids. Echt prachtig om zo te mogen overnachten. Het huisje stond in een erg arme buurt tussen de hutjes van de donkere mensen in. Maar de gids betrekt veel arme mensen bij zijn huisje, de veranda was net in de verf gezet, de buurvrouw komt de afwas doen en ramen lappen, Zo verdienen deze mensen dus ook aan ons. Fijn gevoel om zo je geld uit te geven. s'Avonds een braai en wat wij niet opeten krijgt ook het buurgezin. Zo heeft hij een erg arm gezin waar we de volgende ochtend even binnen mochten kijken, de werkloze vader een goede vishengel gegeven om vis voor de 6 kinderen te vangen. Geen stromend water en geen electriciteit en slapen op een strandmatje zonder kussen of zachte onderlaag, zo op de gedroogde koeiepoep. Ze krijgen van het gouverment 240 rand per kind per mnd, is 24 euro, dus dat is dan hun inkomen. Wij hebben de mevrouw die een 1 jarig kind borstvoeding gaf maar wat in de hand gestopt en een tienermeisje heb ik maar zakgeld gegeven.
Veel gezien en gedaan in dit mooie weekend met prachtig warm/heet weer. Veel gewandeld over de stranden die te gevaarlijk zijn om te zwemmen, tussen de koeien en geiten dor die daar gewoon heerlijk liggen uit te rusten, dolfijnen gespot s'ochtends in de oceaan. Echt zoveel prachtige momenten gehad, teveel om te benoemen. Soms voelde ik me net de koningin als we ergens aan kwamen rijden, ik zat het hele weekend voorin de auto en raampje naar beneden, als de kinderen dan een auto aan zagen komen, stopte het spel en renden ze naar de sintelweg om te zwaaien en om sweeties te vragen. Er was een zak drop in de auto, dus veel uitgedeelt. Zondag regende het en hebben we toch eerst een wandeling naar de vuurtoren gemaakt alvorens we aan de terugweg begonnen van 6 uur. Ook nu moesten we dus weer naar the Farm om iemand terug te brengen, dus Pieter gevraagt om even helemaal over het terrein te rijden en wat een verbaasde gezichten dat ze mij daar in de auto zagen zitten. Ze kwamen net terug van de Zulu kerk en hebben er zeker in het Zulu's over nagepraat. Het toiletgebouw was al weer een stukje verder opgebouwd. Ik hoorde van de vrijwilligster van daar, dat het best veel werk was voor Don naast zijn eigen garagebedrijf, en dat er w.s. een doe het zelfer komt om er dagelijks aan te kunnen werken. Misschien beter...

Deze week zijn we dus begonnen met het verfen van een huiskamer in de oude Isiahia, waar dus het schooltje komt. De wanden zijn nu goudbruin geworden, we hopen de kozijnen/plinten vlgd week te gaan doen( gewoon wit) en dan de vloer een goede schrobbeurt geven. Eventueel nog nieuwe tafels en stoelen aanschaffen en dan kan er principe al verhuist worden in de week van 26 mrt want dan hebben de kinderen hier herfstvakantie. Wij zijn dan helaas al weer in Nederland....
Verder deze week weer mee geweest naar school, moet zeggen het went wel, maar het zou absoluut geen werk voor mij zijn, voel me soms net politieagent.
Ook al 2 middagen naar het strand geweest, muren moeten drogen hè.
Ook nog een vrijwilligersdag gehad woensdag, dus iedereen ontmoet die ik eerder ontmoet had, gezellig gegeten met elkaar!! Heerlijk om zoveel nieuwe mensen te leren kennen.
Nu dus een vrij weekend, het laatste weekend in Zuid Afrika. Heb ik alles gezien en gedaan wat ik wilde doen hier?? Dit vroegen we ons dus deze week af. Ik heb veel gezien, veel gedaan, veel beleeft, veel gegeven, veel ontvangen, niet veel vrije tijd gehad om na te denken, wel veel tijd gehad om overal even afstand van te doen, heerlijk onbezorgt te genieten en veel energie opgedaan om straks thuis hopenlijk met frisse moed weer te gaan leven.
Zondag wil ik nog graag naar een Nederlands Gereformeerde Kerk, dienst in het Zuid Afrikaans, die kerk staat hier in de buurt en begint om 8.00 uur. Dus dat is geen uitslapen, moeten we er zaterdag maar van nemen.....

Miijn dagelijkse leven in Isiahia 54

Thu, 08 Mar 12 17:23:04 +0100

Ik zal eens even beschrijven hoe mijn leven er op dit moment uitziet, want het lijkt natuurlijk wel dat ik alleen maar leuke dingen doe, maar ik ben toch ook heus wel nuttig bezig.
Ik ben dus 2 ochtenden naar een pre-school(soort kleuterschool) geweest met een 5 jarig meisje die autistisch is. Als er geen vrijwilligster is kan dit meisje niet naar school. Je moet haar constant in de gaten houden en vasthouden want luisteren en in een groep met zoveel kinderen in de leeftijd van 3-5 valt voor dit meisje niet mee. Zij gaat in de toekomst naar een verblijf waar men meer gericht is op dit soort kinderen, maar dat woon/leefcentrum is nog niet klaar. Dit schooltje zit in het oude huis van Isiahia 54, waar ze 2 jr geleden uit verhuist zijn naar de huidige locatie omdat dit woonhuis te klein was voor de vele kinderen die ze opvangen. Deze ochtenden zijn best intensief, ook omdat er de 2e ochtend geen echte juf aanwezig was en de huidige juf deze 18 kinderen ook niet zo goed aan kan. We zitten hier in een schuurtje achter het woonhuis, maar met ingang van volgende week, gaan we het woonhuis opknappen met schilderwerk, zodat het schooltje kan gaan verhuizen naar een grotere locatie. Ook een gedeelte van mijn sponsorgeld gaat hier heen. Ook komen er zulu kinderen die echt geen woord engels kunnen, worden zo klaargestoomt voor het reguliere onderwijs wat in het engels gegeven wordt.
Gistermorgen zijn we met Glennish uit geweest naar een overdekte Afrikaanse vrijmarkt en naar het voetbalstadion wat speciaal gebouwd is voor het WK van 2 jr geleden. (dan kan het meisje niet naar school en huilt dan echt tranen met tuiten, zo sneu....)
Vandaag is ze dus wel weer naar school toe geweest, nu met een andere vrijwilligster. Maar Be More stopt met het project Isiahia 54 per 23 mrt 2012, dus wij zijn de laatste 4 vrijwilligster die ze hebben. Nu proberen ze zelf via Nederland een wervingsactie voor vrijwilligsters te houden. In november komt er al iemand. In het oude huis waar we een school in maken, was tot voor kort een opvang van tienermoeders met hun babyś. Deze meisjes zijn nu opgevangen in het grote huis van Isiahia, dus zij kunnen dan de taken van de huidige vrijwilligsters overnemen. Zo kwam er eergisteren ook weer een nieuwe moeder binnen met een baby. In de steek gelaten door haar man, ouders overleden en door familie uit huis gezet en geen dak boven haar hoofd, ja dan kan ze tijdelijk verblijven bij Isiahia 54.
Het gebeurd nu ook al een beetje dat tienermoeders helpen, want gisteren waren we dus allemaal om 15 uur vrij en dan doen deze meisjes of de 2 aunties die er werken, de 7 little monkeys in bad en geven ze te eten en brengen ze om 19 uur naar bed. Als wij er zijn overdag gaan we zoveel mogelijk met de kinderen naar buiten en met ze spelen of in het zwembad, of zetten voor de allerkleinsten een badje buiten neer, want dat kennen de Afrikaanse vrouwen niet. Spelen en knuffelen doen ze echt niet. Zij laten de kinderen in de speelkamer, afgesloten met een traphekje, zodat ze er niet uitkunnen en moeten zichzelf maar vermaken met wat speelgoed. Als ze oud genoeg zijn en alleen buiten kunnen spelen mogen ze achter het hekje weg. Wij denken dan nu maar niet aan de weekenden waarin wij niet op het project komen.
Zo zijn we maandagmiddag met 9 kleintjes naar de Spur geweest om een ijsje te eten, gebracht en gehaald in 1 auto, het kan allemaal! Heerlijk ijs gehad, wij zaten nog meer onder het ijs dan de kleinen ophadden en dan nog even spelen in de overdekte playground, er even uit, lekker toch!!
Morgen gaan we met alle 4 de vrijwilligers weer voor weekend. De 1 naar Lesotho en wij met de andere 3 naar de Wildcoast(600km naar het noorden langs de kust, schijnt erg mooi te zijn), kregen net een sms, waarin stond dat we om half past five opgehaald zouden worden, dus dat is weer een erg kort nachtje.
Nu dus tot 18 uur gewerkt, eten gegeven aan een kleine spruit van bijna een jaar oud. Zit zelf net zo onder de wortel met rijst dan hij, een douche is dan geen overbodige luxe.
Iedereen bedankt voor de reacties, is erg leuk te lezen wie me volgt en geinteresseert is, alleen ik zou niet weten wie Pietje is, wie wel??
Iedereen een heel fijn weekend gewenst en tot na het weekend, verslag van het mooie Zuid Afrika...

Safari

Mon, 05 Mar 12 10:30:50 +0100

Vrijdag was het dan zover, het safari weekend. Werd om 2 uur opgehaald in een 4 x 4 Isuzu met nog 3 andere vrijwilligers. Ruim 200 km rijden om aan te komen in het backpackershotel om daar tot rust te komen van de drukke week die we al gehad hebben. Lekker relaxen en heerlijk pasta eten bij een kampvuur, wachten op de andere auto met nog 2 vrijwilligsters. Zij hadden de hele dag gewerkt en kwamen laat aan. Dus samen nog even borrelen en dan het primitieve huisje opzoeken. Een kikker verwelkomde ons door op haar kussen te zitten. De wekker werd gezet om 4 uur en vertrek gepland om half 5. Op naar Hluhluwi om daar de hele dag wilde dieren te spotten. We hebben er heel wat gezien!! De big 4, het luipaard hield zich mooi schuil door de regen die eigenlijk de hele dag viel. Ook de vooruitzichten voor de volgende dag waren zeer slecht, ze verwachten een tyfoon.... dus de gidsen waren een beetje gespannen hoe het allemaal zou lopen. We sliepen op een soort camping, huisje met rieten dak en 2 tenten op palen. We zouden gaan braaien, maar door de vele regen viel dat een beetje in het water. Alleen de beef werd op de bbc gebraaien met een grote paraplu erboven, maar de smaak was prima.
De hyena's kwamen wel erg dichtbij het huisje op de geur af en de restjes op te maken.
De wekker werd nu om 5 uur gezet omdat de regen veelvuldig viel en de dieren zich dan minder goed laten zien. We hebben direct de giraffe en de olifant gezien. Ook de neushoorns waren wel erg dichtbij. De leeuwen zagen we wel, maar bleven zich wat schuil houden in de bossages. In totaal denk wel 20 verschillende soorten dieren gezien, die bij ons alleen maar in de dierentuin leven. Echt prachtig om ze zo dichtbij te zien!!
De gidsen waren wel erg goed voor ons, we werden volledig in de watten gelegd. Ze maakten een super ontbijt en lunch klaar, in de openlucht op een skottelbraai eieren bakken en later hamburgers, echt geweldig!
Door de weersvooruitzichten de safari eerder afgesloten dan normaal, om 2 uur was ik weer thuis in Bluff(buurtschap nabij Durban).
Lekker ontspannen avond gehad en veel gekletst met de andere meiden in het huisje, elkaar wat beter leren kennen..
Vandaag al mee geweest naar de preschool, met een autistisch meisje, 1 op 1 begeleiden. Leuk om dat ook mee te maken.
Nu dus pauze om even gebruik te maken van internet, terwijl de kinderen slapen tot 13 uur.
groet Trijntje

Het andere project

Thu, 01 Mar 12 10:48:03 +0100

Zo, even pauze en tijd om op internet te gaan. Ik ben dinsdag dus opgehaald bij het backpackershotel waar ik in het begin ook geweest ben, door Glennish van Isiaiah 54 om daar de rest van mijn verbljif in Afrika door te brengen. Samen met nog een vrijwilligster uit Nederland, die maandag aangekomen was. Eerst onze koffer afgeleverd in het volunteershuis en daarna door naar het project. Isiaiah is dus een woning waarin Glennish woont met haar man en 4 adoptiekinderen en opvang heeft voor nog andere kinderen die door de moeder/ouders niet verzorgt kunnen worden door alcohol/drugs problemen of nog iets anders. Op dit moment wonen er 18 kinderen varierend in de leeftijd van 2 weken tot 18 jaar zo'n beetje. Ook zijn er 3 tienermoeders met hun baby's die anders geen onderdak hebben. Hier werken 2 aunti's die de kinderen verzorgen en eten geven. Wij, nu als 4 vrijwilligers van be-more, helpen deze 2 "huismoeders" zoveel mogelijk met de kleinsten. De little monkeys genaamd. De kinderen kunnen niet altijd hier blijven, of ze gaan terug naar familie, zijn foster parents kinderen of worden ter adoptie aangeboden. Wij helpen dus van 7 - 18 uur met de zorg voor de allerkleinsten. Ik heb nog geen ochtend dienst gehad, maar wel van 10 -18 uur, dan spelen we wat met de kleinsten buiten, brengen ze om 11 naar bed, tot 13 uur en dan hebben wij pauze. Of we kunen achter internet of we gaan boodschappen doen. Om 13 uur krijgen ze eten waar bij we dus de 5 kleintjes helpen. Hierna spelen we weer met ze, of gaan met ze in het zwembad achter in de tuin of gewoon lekker buiten zijn. Ondertussen komen de 5 andere kinderen terug van school en spelen ook mee. Rond 4 uur gaan ze in bad, 2 grote spoelbakken naast elkaar en krijgen de pyama aan en mogen dan nog even in hun speelkamer spelen. Dit is een kamer met een hekje ervoor, zodat ze er niet uit kunnen. Om half 18 helpen we weer met het eten en dan gaan wij naar huis. De aunti's helpen de kinderen dan even later in bed. Zo ziet onze dag er zo'n beetje uit.
Heel anders dan het vorige project, (hier is alles zo schoon), maar gisteren hoorden we alle achtergronden van de kinderen en dan gaat er wel een steek door je hart, wat zij op zo'n jonge leeftijd al meegemaakt hebben, in de steek gelaten zijn, op straat achter gelaten als oud vuil. Heerlijk toch om dan de hele dag met ze te knuffelen en te spelen. Deze aandacht hebben ze in ieder geval en kunnen het meenemen in hun verdere leven. Want ook hier geldt de drie R's, Reinheid, Regelmaat en Rust, en eigenlijk ook de 4e: Respect, want ze spreken iedereen aan met aunti en zeggen keurig dankjewel als ze ook maar iets krijgen.
Wij worden altijd gebracht en gehaald met de auto. Dus mijn conditie is straks thuis 0,0.
Het slapen is natuurlijk weer een prbleem, ja het is echt warm hier, een echte afrikaanse strijkvrouw klaagt er zelfs over, dus dan is het echt wel warm!! In ons huisje draaien s'nacht 3 ventilatoren, wat een kabaal, en nog is het warm. Het huisje is maar de helft van wat ik gewend was, dus het is met 4 meiden wel aanpassen. Maar het gaat goed. Allemaal de zelfde instelling en dan kom je er wel.
Geen tv en internet in het huisje, dus een beetje minder contact met de buitenwereld, maar met 4 meiden is er genoeg te kletsen.
Dit weekend ga ik op echte safari, de big five met je toch echt gezien hebben als je in Afrika geweest bent. Dus mijn weekend begint vanavond om 18 uur al.
de groetjes vanuit Bluff ( naast Durban)

Afscheid

Mon, 27 Feb 12 20:21:28 +0100

Toch nog even een berichtje. Weet dat er veel mensen met me meeleven en meelezen. Dank u wel voor al de berichtjes, is erg leuk om te lezen!! Maar vandaag dus echt voor het laatst op the Farm. Een raar gevoel, voel me al helemaal thuis tussen de kinderen, de geuren, de hardwerkende vrouwen die de was met de hand doen met een stukje sunlight zeep. De tijd gaat snel als je je goed voelt en dat is het hier. Onthaasten heet zo iets, voel me erg moe na deze intensieve warme weken. Had me dus voorgenomen om een vrij weekend te nemen, maar dan wordt je uitgenodigt voor een Zulu kerkdienst, dacht, ja dat kan ik maar 1 x in mijn leven mee maken, dus zeg volmondig JA. Om 9.15 staat er al een jongen van 12 mij op te halen, helemaal in het wit, lange broek, lange mouwen. Vroeg of iedereen er zo uitzag, ja zegt hij, maar ik mocht wel mee in ecru rok en wit vestje. Oom half 10 vertrekken we met 17 mensen in 1 auto, met mij als blanke prinses op de voorbank. Aangekomen op een ander compound in een wit rond hutje wordt ik in het midden van de achtermuur geplaatst op een tuinstoel, terwijl de anderen op en laag bankje gaan zitten langs de muren. Om half 11 arriveren een mannelijke en vrouwelijke voorganger en beginnen ze te zingen, na te zingen. Ik doe zo goed mogelijk mee met nazingen, klappen en dansen op blote voeten. Ze vinden het geweldig dat ze een blanke in hun midden hebben, wordt herhaaldelijk gezegt, merk ik. Op een gegeven moment krijg ik gelegenheid om iets te prayen/speechen, ohoh denk ik, wat nu, ik zing gewoon het Onze Vader in het nederlands voor 30 vrouwen, 15 kinderen en 3 mannen, ze vonden het prachtig. Later lazen ze psalm 103, zag ik in hun ZULU bijbel, vroegen ze of ik er wat over wilde zeggen. Heb alleen gezegt dat hun God ook mijn God was en dat God Liefde is. Dat ik dankbaar was dat ik 1 van hun mocht zijn. Na een preek van eerst de man en later de vrouw, begonnen ze allemaal te dansen en te zingen rond de geopende flessen water die in het midden werden gezet. Er werden brandende lucifers ingegooit en soort olie en alles werd overstrooit met zout, later werden er nog brandende kaarsen ingedaan. Ik kreeg het wel erg warm en keek even op het klokje, half 2 al, oei mijn waterfles begint al aardig leeg te raken, ze bleven maar dansen en zingen en opeens werden 2 vrouwen, die ik allebei goed ken, helemaal dol, in trance of oververhit??? Ze werden aan het hoofd geslagen en in de rondte geduwd, wel 20 rondjes, vielen op de grond en kregen water in het gezicht gegooit, dit werd me een beetje te veel, ben maar even naar buiten gelopen en later mijn plaats maar bij de deur ingenomen. Dit alles bleef doorgaan tot half 4. Kregen ze 2 banaantjes en konden we naar huis. Ik werd nogmaals hartelijk bedankt en was zeker vaker welkom. Heb meteen maar gezegt dat het eenmalig was. Om half 5 was ik thuis met wel een hele ervaring rijker, een hoofd vol gedachten en verhalen, dus maar even rondje Farm gelopen om op andere gedachten te komen.
Luister ik s'avonds naar kerkdienstgemist, hoor ik, dat op hetzelfde moment dat ik in deze dienst zit waar ik niets van versta, de mensen uit mijn eigen kerk zingen: samen bidden, samen zingen, heel de wereld moet het weten, dat God niet veranderd is, de geest spreekt alle talen en doet ons elkaar verstaan. Geweldig, dit deed me heel veel!!
Zie ik vandaag dezelfde mevrouw weer gewoon aan het vegen hier, zie ik haar toch anders, wat gaat er in zo'n hoofd om na zo'n ervaring. Zij kan bijna geen engels, dus verder hierover communiceren is niet mogelijk.
Vanavond als afscheid gekookt voor iedereen, heb ruim 1 kg macaroni en
spaghetti gemaakt. Kast, koelkast en vriezer moesten leeg!! Liep naar the Farm en alle kinderen kwamen uit alle hoeken aanrennen want ze zagen mij met 3 pannen op elkaar lopen. Binnen no time liep ik terug met lege pannen, alles was zo op. Iedereen met oranje vingers en oranje monden, bestek had ik niet meegenomen. Prachtig toch, dit neem ik mee voor de rest van mijn leven.
Morgen uitslapen en dan opnieuw wennen aan andere kinderen, die al erg veel meegemaakt hebben in hun nog zo jonge leven.
xxx Trijntje

nog wat beelden

Sat, 25 Feb 12 13:25:32 +0100

Nog even wat foto's omdat ik dit project dinsdag afsluit en naar Isiaiah 54 ga. Dit weekend ben ik dus alleen op the Farm. Lekker rustig, maar wat is alleen.... de kinderen weten het volunteershuis wel te vinden. Nu zitten er ook weer 2 jongens naast me, zelfs op mijn stoel, deze moet ik nu ook al delen. Maar dat geeft ook een goed gevoel dat ze hier graag zijn. Vanavond en nacht ga ik op een baby passen, zodat een ander ook eens door kan slapen.

@1: zo dragen de moeders(oppassers) de baby's, ook wel op de rug en buik tegelijk. Voelt wel gemakkelijk! Maar zij werken er dan nog bij.
@2: speciaal voor Denise: herkenbaar van vroeger???
@3: een mooi verhaal waarvan ik in een deuk lag. Wij willen dus graag dat de kinderen die op de creche komen gekleed komen en schoenen aan hebben. Zo ook donderdagochtend, wij haalden deze jongen op van huis en hij moest nog schoenen aan, om een hoekje stonden een paar afgetrapte gympen, doen hem deze aan en gaan naar de creche. Daar aangekomen trekt hij zijn schoen uit en laat de andere vrijwilliger zijn voet zien, helemaal plakkerig en vies, zij haalt een nat doekje op om zijn voet te poetsen. Hij wil zijn schoen weer aan hebben en ik pak de schoen en wil de veters wat verder open doen, staren me daar toch 2 grote ogen vanuit die schoen mij aan, ik gooi die schoen zover mogelijk weg en springt er me daar een dikke kikker uit!!! ik lag in een deuk van het lachen en dat jochie rent achter die wegspingende kikker aan en pakt een stok en dood hem, hij bleef er maar op slaan, echt zo van, eigen schuld dikke bult. Deze foto is het resultaat dus. Even later rustig de schoen weer aan gedaan en verder gespeeld.
@4: met zijn allen naar de kliniek, dan is dit het vervoer, dacht dat er 16 mensen op de bak zaten incl 2 baby's

Zo, nu de jongens maar eens een spelletje laten doen.

groetjes

nog wat beelden bij het verhaal

Fri, 24 Feb 12 18:58:21 +0100

@1: pancakes bakken
@2: een weegschaal: wat is dat???
@3: nagels lakken en beetje voetmassage
@4:met zijn allen op de foto
@5: onderweg even door een wildpark
@6: een witte leeuw...
@7: de dekbedden
@8: het naambord voor de creche

alweer weekend, wat gaat de tijd toch snel

Fri, 24 Feb 12 17:30:45 +0100

Even weer tijd maken voor een verhaal. Deze week weer veel gedaan en veel meegemaakt,leuke dingen, maar toch ook wel gesprekken om over na te denken en mee te nemen in de rest van je leven en naar Nederland. Elke ochtend de creche gedraaid, met de ene keer 2 kinderen tot vanmorgen denk ik wel 18 kinderen.
Dinsdag met het winkelen 6 dekbedden en dekbedovertrekken gekocht en 6 hoeslakens, een heel gezoek, maar het is gelukt, alles in het donkerblauw, voor de jongenskamer waar dus 3 nieuwe stapelbedden staan. Woensdagmiddag dit samen met een jongen die er slaapt alles op de bedden gedaan. Vertelde hij zo ondertussen dat er 11 jongens op deze 6 bedden liggen, hoe warm zou dat dan zijn. Wij liggen te draaien en te draaien omdat het zo warm is s'nachts en zij maken er geen probleem van. Iedereen heeft in ieder geval een plek om te liggen.
Op de terugweg van Pietermaritzburg bij een wildpark aangegaan. Mooi om zo de wilde dieren in het echt te zien!! En zo dichtbij!! Prachtig!!
Dinsdagavond weer een boysnight gehouden, de laatste. Vorige week dinsdag een girlsnight gehad, zo heeft vlgs mij iedereen een keer bij ons gegeten en genoten van hoe wij in Nederland eten. Wij vragen wat ze het liefst willen eten, zeggen de meiden: rijst met kip, eten ze dagelijks!! Dus voeg ik of ze pizza wilden, nou daar hadden ze wel van gehoord, maar nog nooit gegeten. Dus wij 2 grote dozen pizza margaritha meegenomen en deze 10 pizza's waren in een mum van tijd op door 10 meiden. Daarna gingen ze met de voeten in een schuimbad, want we hadden nagellak en oogschaduw voor de meiden meegenomen. Wat hebben ze genoten, ondertussen even hun voeten masseren, even persoonlijke aandacht. Heerlijk toch!! Ze kregen een proefmonster parfum mee, wat waren ze dankbaar. veel foto's gemaakt, want eigenlijk willen ze allemaal wel ftomodel worden.
De oudste jongens wilden weer pannenkoeken eten, dus 1 uur aan het bakken geweest. Afgesproken om 18 uur, tegen 19 uur nog niemand, eens even kijken waar ze blijven, was hun voetbaltraining net afgelopen, dus de eetlust was er wel. Prachtig ook, hoe deze grote jongens van 16 -20 jr willen proberen te eten met mes en vork. Hoe moeilijk is het als je dit nog nooit gedaan hebt.
Toetjes zijn ook favoriet, eten ze nooit, dus de 2e lusten ze ook nog wel. Een jongen bewaarde hem voor lunch voor de volgende dag, normaal altijd een stukje brood mee en nu had hij dan eens iets anders.
Donderdagmiddag was het dan zover, de echte creche (GARAGE) werd ingericht. De kast werd ingeruimd en de rest werd opgehangen met behulp van de tuinman, die ons wel zat zou zijn. Wij bestellen hem maar wat hij moet doen, maar de boor was zo stomp dat er geen gat in de muur kwam. Wij zo eigenwijs, pakken de hamer van de jongeman en gaan zelf maar weer aan de slag. Spijkers zoeken die al in de muur zaten, rechtmaken en opnieuw gebruiken. Meten waar een gat moet komen, hij keek ons aan, zo van wat zijn Nederlandse vrouwen toch rare wezens. Maar alles is klaar onder veel belangstelling van de vrouwen en kinderen die op de Farm wonen en ook zeker mensen vanuit de buurt.
Vanmorgen mocht ik alleen als eerste de creche draaien in de nieuwe situatie. De andere vrijwilligster is inmiddels naar huis, omdat de periode van 4 weken afgelopen is. Waren er ook nog andere kinderen vrij, in totaal begonnen met 11 kinderen. Ging heerlijk!! Ondertussen kwamen er steeds meer kinderen bij(en moeders die op afstand bleven staan kijken), denk uit de buurt, want ik had ze nog nooit gezien. Ze kunnen alleen Zulu, dus met gebaren en een aai over de bol, kom je al heel ver. Heerlijk gekleurd, gespeeld, bellen geblazen, appeltje gegeten, ranja gedronken en genoten van het zonnetje.

Iedereen is zo blij en dankbaar, echt zo ontzettend gaaf om zo een steentje bij te kunnen dragen bij deze lieve mensen die hun huis en leven openstellen voor zomaar blanke mensen uit dat verre Nederland die hun taal niet spreken maar samen wat willen maken van het leven.

En nu weer aan het werk

Sun, 19 Feb 12 19:09:13 +0100

Ja, ik heb weer een erg leuk weekend gehad, nou ja het begon al op dinsdag. Want dat is onze winkeldag in Pietermaritzburg. We gaan om half 9 en komen tegen 14 uur weer thuis. Gezellig ergens ontbijten of koffiedrinken en lekker rondneuzen.
s' Middags lekker wezen verfen in de garage met een beetje een schuldgevoel, want ik ging de volgende dag alweer weg.Woensdag hadden we nl de vrijwilligersdag (volunteerday) en werden al om half 9 opgehaald om samen met alle andere volunteers alle projecten van Be More te gaan bekijken. Erg leuk, het ontmoeten van alle andere vrijwilligers en ook om te zien wat bijv. Bobbie Bear doet en wat de meiden op Mother of Peace moeten doen, ook zeker leuk voor mij om zo alvast een beetje kennis te maken met Isiahiah 54 waar ik na the Farm naar toe ga. Omdat the Farm zo ver buiten Durban ligt, heb ik deze nacht een kamer in een backpackers genomen om donderdagochtend om half 5 met de taxi naar het vliegveld te gaan, want ons vliegtuig naar Kaapstad vertrok al om 6.35 uur. Na 2 uur vliegen kwam ik samen met 2 Belgische volunteers aan in een erg warm Cape Town. De gids stond ons al op te wachten. We reden direct naar de Tafelberg, want het was helder weer en dan is het uitzicht fenominaal. Met de kabelbaan omhoog en het was prachtig om zo de hele stad te overzien op 1000 m hoogte.
Later nog botanische tuinen bekeken, rondleiding bij een wijnboer op Groot Constanzia en natuurlijk een wijnproeverij gehad.....
Slapen deden we bij de gids thuis, in zijn souterain had hij ruimte voor 3 bedden. Ontbijten en het diner maakte hij ook voor ons klaar, lekker zoals ze in Zuid Afrika eten. Gewoon mee aanschuiven bij hem en zijn vrouw.
Nog naar het Robbeneiland geweest, waar Nelson Mandela 27 jr gevangen heeft gezeten, gewinkeld, naar Kaap de Goede Hoop geweest, veel pinquins gezien, veel stranden en boulevards gezien, dus eigenlijk alles gezien waar Kaapstad om bekend is. Vanmorgen het vliegtuig van half 10 teruggenomen en om 14 uur vanmiddag was ik weer thuis op the Farm. Even bijgekletst met Kunie en toen even bij de kinderen gekeken, werd met open armen en kusjes ontvangen, wel fijn om zo "thuis" te komen....

groetjes Trijntje

even wat foto's

Sun, 19 Feb 12 18:48:23 +0100

het is een beetje lastig met de keus van de foto's, want ik maak er zoveel....

foto's

Tue, 14 Feb 12 14:00:37 +0100

Hallo allemaal

even een paar foto's van mijn leven hier. De eerste is ons vrijwilligershuisje in the middle of nowwhere met alle erop en eraan, tv, dvd speler, magnetron/oven, koelkast, vriezer, wasmachine etc, de tweede is het dagelijks spel van de kinderen van the Farm en de derde is een foto van de GARAGE die wij dus aan het pimpen zijn, die foto volgt later...

Weer "thuis"

Mon, 13 Feb 12 21:02:05 +0100

Ja, raar eigenlijk, ben ik een weekend weg en voel me als het ware hier in dit vrijwilligershuis "thuis". Ik was dus vrijdagmiddag om 15 uur opgehaald met een busje om samen met 3 andere vrijwilligers die in Durban voor BeMore werken, om naar Underberg te gaan. Hier in een backpackershotel gegeten en overnacht om de volgende ochtend na het ontbijt in een 4x4 jeep af te reizen naar Lesotho. s' Avonds in dit hotel heerlijk Zuid Afrikaanse curry gegeten en daarna zitten kaarten met de medereizigers en iemand die alleen aan het reizen was uit Sittard. Zij zou het hele weekend met ons meegaan. Het klikte bijzonder met dit meisje en het leek of we elkaar al heel lang kenden, terwijl ik de andere vrijwilligers ook nog maar 1 keer had gezien. Ik was de moeder van het stel, want de leeftijd was van 20 -28 jr. Samen met 4 op 1 kamer geslapen, 2 stapelbedden erg dicht naast elkaar, maar dat mag de pret niet drukken.
s'Ochtends dus om 9 uur op weg, na een kwartier begaf de auto het al, dus aan de kant van de weg maar verder gegaan met het potje kaarten, wachtend op de monteur, die er al na een half uur was. Auto had weer meer power en we konden dus echt op weg gaan. De wegen werden steeds slechter, het asfalt was allang gestopt, nu werden het zandwegen met erg veel stenen en zelfs keien die overal lagen, gaten in de weg die niet opgevuld worden, maar gewoon er doorheen rijden, je voelt je maag en inhoud wel erg goed zo, na 5 uur rijden. Lesotho is dus een land zo groot als Belgie en bestaat alleen maar uit bergen, geen hoogte als van de Lemelerberg, maar de hoogste berg is 2800 zoveel meter. Dus stijgen en dalen hebben we veel gedaan dit hele weekend. In Lesotho zie je alleen maar herders met schapen, de herders hebben allemaal een deken omgeslagen en ijsmutsen op, wat goed is tegen de warmte, is ook goed tegen de kou, zullen ze wel denken. Geen electriciteit, geen stromend water, alleen watervallen zijn er genoeg. Hun huizen zijn gemaakt van klei en leem, ronde hutten met rieten daken. Een toilet gemaakt van een plank met een gat (wel in een huisje) boven de rivier, makkelijk dat je niet hoeft doortespoelen als je klaar bent. In zo'n hutje hebben we dus overnacht. Wederom stonden er stapelbedden, met zijn 6-en in 1 hut slapen.
Toen we bij dit "hotel" aankwamen gingen we meteen de berg op naar een ander dorp om daar de traditionele dansen van de vrouwen van deze stam te zien. Wij moesten dit mee en nadoen, prachtig zo met de kont schudden. Ook hier wonen de kinderen net als hier op de Farm. Toen nog even naar de local pub geweest om een fles wijn te halen, maar ze maken en drinken hier alleen maar bier per liter, niet aan ons besteed dus. Een flesje cider hadden ze wel, dus namen we daar genoegen mee. Na het diner door de oude mevrouw bereid, kwamen er buurvrouwen om met ons om het kampvuur te dansen, wij natuurlijk de polonaise met hen doen, echt zo genoten. Ook kwamen er nog 4 herders om met ons te zingen en te dansen, gitaar gemaakt van oud blik en stuk hout met 1 snaar en ja er kwam echt muziek uit. Zij genoten en wij natuurlijk ook, later heerlijk om het kampvuur gezeten en ja, waar praat je dan niet over. Prachtig zo met mensen die je nog maar zo kort kent en het lijken je broers en zussen wel.
Slapen viel voor mij niet echt mee, zo met zijn allen in 1 zo'n klein hutje, maar ach, weer een ervaring rijker.
De volgende ochtend, na een heerlijk zelfgemaakt ontbijt met vers gebakken brood en gekookt eitje, gingen we een paardrijtoertocht maken in de bergen. Wel een beetje spannend... maar ach, gewoon mee gaan en mee doen, en ik vond het toch leuk!! Heerlijk zo vanaf zo'n paardenrug de bergen beklimmen, het paard hoor je zuchten en puffen en ik ga vanzelf mee omhoog. Het naar beneden gaan was iets moelijker, vasthouden alleen aan zo'n zadel is wat lastig. Toen nog even naar een "medicijnvrouw" geweest die ook je toekomst kon voorspellen, nu daar geloof ik niet in, dus mijn beurt voorbij laten gaan, wel vroeg ze nog of ik echt de moeder van het stel was. Nou 4 studerende kinderen er in een keer bij is wel heel veel. Na een koude lunch weer op weg naar Sani Lodge, het basishotel. Weer hobbelen in de auto, datbenje wel snel zat moet ik eerlijk zeggen, geen gordels om je vast te zetten, dus je moet je stevig vasthouden waar je maar kunt. Om half 4 kwamen we in de hoogste pub van Lesotho op 28.. meter, heerlijk kop koffie en een wijntje gehad en we gingen voor het laatste stukje. 2dagen volop zon gehad en blauwe luchten zo mooi om dat te zien, zulke wijde vergezichten, zovee natuur, zoveel dieren gezien als wilde apen(bavianen) slangen/adders, ezels enpaarden als werkdieren, veel schapen, zelfs mohairschapen, prachtig allemaal.
Om 17 uur weer opgehaald met een busje om ons weer terug te brengen naar de projecten waar iedereen werkt. Hoe verder we uit de bergen reden, hoe mistiger het werd, wij zaten dus mooi boven de wolken, terwijl bij de projecten het 2 dagen had geregend.
Dus voel me weer thuiskomen na 2 dagen buitenland.
Vandaag het ritme van de creche weer opgepakt, de kinderen leren al steeds meer engelse woorden, vanmiddag de tekeningen nog verder ingekleurd en lekker met de kinderen zitten knuffelenomdat ze me toch wel even gemist hadden.
Morgen gaan we weer naar de supermarkt en morgenavond wordt het meiden-beauty-avond.
Deze week ben ik weinig op de Farm, woensdag gaan we met alle vrijwilligers alle projecten langs om te zien wat iedereen doet en dan blijf ik bij 2 Belgische meiden in hun backpackers overnachten omdat we om 6.25 donderdagochtend naar Kaapstad vliegen om daar enkele dagen te verblijven. Zondagochtend vliegen we dan weer terug naar Durban.
Het is een lang verhaal geworden, maar de meeste mensen vinden het wel leuk om mijn belevenissen te lezen.
De vraag of ik de mensen in Nederland mis?? Ik heb haast geen tijd om hier over na te denken, ontmoet veel mensen, praat met veel mensen, heb veel te doen, beleef erg veel op een dag, ben nooit alleen, ben ik even alleen, voel ik me niet alleen, mijn missie is over 6 weken voorbij en geniet dan weer van alle mensen om me heen en mis dan misschien wel het Afrikaanse leven......

Even er tussen uit

Thu, 09 Feb 12 15:47:38 +0100

De hele week elke ochtend creche gedraaid, s' middags de tekeningen ingeverfd, 2 avonden een boysnight gehouden met pancakes bakken en eten, dus veel gedaan, merk ik ook, dat ik moe ben. Door mijn verbranding van afgelopen weekend slaap ik erg slecht, schouders liggen dan erg pijnlijk bij elke draai in je bed. Dus morgen middag ga ik er even tussenuit, ik ga met BeMore naar Drakensbergen/Lesotho. Even wat anders dan de Farm. Lesotho is een piepklein landje en volledig omsloten door Zuid Afrika. Het bestaat eigenlijk alleen maar uit bergen, we eten bij de bergbevolking thuis en we leren ons te vertrouwen op de elementen van de natuur, we wachten af wat mij dit weekend brengt.Nu eerst aan het pannenkoeken bakken met 4 jongens...

Een week in Zuid Afrika

Wed, 08 Feb 12 11:31:45 +0100

Wij zijn nu al een week op de Farm, veel gezien en gehoord. Afgelopen weekend hadden de jongens van onze farm een voetbalwedstrijd georganiseerd tegen een andere Farm. Wij waren natuurlijk uitgenodigd, om 10 uur gaan we zei de eerste jongen, wij ons haasten en stonden 10 minuten te vroeg klaar. Komen we daar, geen jongens te zien. Tegen half 11 komen er een paar jongens aan gesukkeld met grote tassen bij zich, deze werden op de kop gegooid en er werd geteld hoeveel sokken en schoenen er waren, ach wat een armoe, schoenen met bijna geen nop er meer op, sokken waar geen elastiek meer in zit en in alle kleuren en maten, keepershandschoenen waar je dwars doorheen kijkt, maar ze zijn trots dat ze iets hebben. Tegen 11 uur gingen we echt op weg, niet in auto's maar gewoon lopen, kwartier lopen zeiden ze, nou we liepen toch bijna een uur in een erge hitte tussen de suikerrietvelden door met een heel voetbalteam van 16 - 20 jaar als onze beschermers, want het is niet veilig in de rietvelden. Zij waren overbezorgt voor ons dat we niet te moe werden, terwijl zij nog een wedstrijd moesten voetballen. Wij lopen er met een flesje watr en zij hebben alleen de voetbalkleren met zich mee, gedragen door hun coach. Tegen 12 uur gearriveerd op en hoger gelegen voetbalveld met echte doelpalen, waar wij direct de schaduw van een boom opzochten. de tegenstanders kwamen vlgs de jongens altijd te laat en ja hoor iets na 13 uur kwamen ze eraan. omkleden gebeurd gewoon onder de boom, zie ik ineens gele shirten waar de naam MVV Alcides opstaat en reclame van Gamma en kapsalon van Arp in Meppel, via via hadden ze eens voetbalshirten gekregen, nu wel te klein, maar dat geeft niet. De scheidsrechter rookt tijdens het fluiten en belt zo af en toe even. Ons team verloor met 2-0, maar dat hadden ze van te voren wel ingeschat, dat andere team was ouder en veel beter. Ze waren bekaf en ja, we moesten nog terug lopen. Weer in de hitte en helaas waren we die ochtend vergeten in te smeren omdat het bewolkt was en we nogal haast hadden, ja dan moet je op de blaren zitten, hempje zie je erg goed zitten en de neus is mooi rood. Maar een ervaring rijker om zo naar een voetbalwedstrijd te gaan.
Maandag zjn we begonnen met de GARAGE anders in te richten, meer ruimte voor de creche en er een echt lokaal naast gemaakt. De 3 creche kinderen hebben goed geholpen. s'Middags hebben we pentekenigen op de muur gemaakt van Winnie de Poeh, Mickey Mouse en my little pony, ze kennen ze wel niet, maar vinden het supergaaf dat we de GARAGE zo mooi maken, nog enkele paarse/lila vlakken op de muur geschilderd, het toont al veel vrolijker.
ook zijn de mannen begonnen met de fundering te maken voor het toiletgebouw. Prachtig hoe dat allemaal met de hand gaat. De grond is erg hard en beetje voor beetje graven ze het af.
s'Avonds kwam een van de jongens in ons huisje om even op internet te mogen, maar helaas hebben we enkele dagen geen contact kunnen hebben met het wereld wijde web, maar hij heeft een heerlijke spaghetti maaltijd meegegeten en vond het prachtig om te aten als een Nederlander. Ondertussen heeft hij wat nederlands woorden en zinnen gelerd, want zijn toekomst over 1 1/5 jaar is te studeren in Nederland, omdat hij al een paar mensen uit Nederland kent.
Gisteren naar Pietmaritzburg geweest naar een grote Mall, met werkelijk allerlei winkels. Wij zijn weer goed bevoorraad, moest ook wel want we hadden 4 jongens van de farm uitgenodigt voor een pancakesnight. Samen bakken, samen aan tafel zitten eten met mes en vork, geweldig wat een ervaring. Samen afwassen en dan kijken naar een DVD, hun avond kon niet meer stuk. Om half negen hun naar huis gebracht, omdat de film eigenlijk wel eng was en het al erg donker buiten was.
Zo dit was een heel verhaal, maar ja internet laat ons vaak in de steek hier....