Een beetje gewend,

Wat is een beetje gewend zijn, dat is wennen aan de blote voeten waar iedereen op loopt, dat is aan de oranje klei die ze op hun gezicht smeren tegen de zon, dat is aan de snotneuzen die ze snuiten in hun shirt en zo weer verder gaan met knuffelen, dat is aan hun kleding die kapot en vuil is en gewoon gedragen blijft, dat is aan het moment dat ze moeten plassen en vijf meter van je af gaan staan om dit te doen, dat is dat je de kinderen alles met hun handen ziet eten vooral vaak mielemiel(maispap), dat is aan de geur van bovengrondse rioolafvoer, dat is de temperatuur, dat is het aan het tempo waarin alles gebeurd. Dus ja het is een hele omschakeling van ons rijke moderne westen met dit continent.
Gisteren al vroeg naar een Primaire School geweest waar ze een creche hebben, om te kijken of ze geen informatie voor ons hadden. Wij gaan nl en creche opstarten voor de kinderen maar hebben eigenlijk nog niets. Alleen een GARAGE die omgebouwd is tot soort schoollokaal. We hebben veel gezien op deze creche en veel ideeen opgedaan. Ze stonden erg versteld dat "onze" kinderen al wat woorden engels kunnen. Wij heel trots natuurlijk!
Gisteravond een ontzettend leuke avond gehad, het afscheid van een medevrijwilligster. Don zorgde voor hotdogs en ijs en de GARAGE zit dan vol! Een welkomst-rap voor Kunie en mij en een afscheids-rap voor Rianne, echt geweldig hoe deze jongeren dat zo voor elkaar hebben. Later lieten ze ons een echte Zulu dans zien en zingende Afrikaanse meiden: Halleluya Amen Amen Amen en We marching in the name of God, oh wat een stemgeluid komt er dan uit zo'n keeltje, kippevel...
Vandaag werden er 3 stapelbedden gebracht, gesponsord door de vorige vrijwilligsters, nu staat er in een kamertje van 2,5 x 2,5 m 3 stapelbedden waarin 10 kinderen gaan slapen, ja zo zie je steeds meer vooruitgang en blijdschap bij deze mensen van the Farm.
groetjes