De eerste dagen

The Farm
Na de eerste rondleiding door de vrijwilligster die hier nog was, dacht ik: waar ben ik terecht gekomen.....Oh dat er nog mensen zijn die zo kunnen leven, rijk en arm wel erg dicht bij elkaar. Wij die alles hebben en kunnen kopen en zij zo arm en afhankelijk van wat anderen voor hen over hebben. De community bestaat uit verschillende huisjes/stenen bouwsels zonder deur soms, met onverharde paden en heel erg veel kinderen. Alles woont en leeft zoń beetje met en bij elkaar. Ze delen 1 toilet en 1 douche, en dan heb ik het over 33 kinderen en missschien 17 volwassenen. Sommige mannen en vrouwen gaan lopend naar hun werk, ja, echt alles gebeurd lopende. Enkele mannen en vrouwen zijn in dienst bij de eigenaar van dit alles (Don en Linda) die een soort garagebedrijf hebben. De vrouwen houden het huis schoon bij dit echtpaar.
Overdag zijn de meeste kinderen naar school, maar hoe stel je je dit voor als je al om 6 uur door Don naar de weg wordt gebracht om vandaar met een schoolbusje verder te gaan. Al de schoolgaande jeugd, en dat is van 5 tot ongeveer 17/18 jaar, moeten schoon zijn, gegeten hebben en een mooi schoon en gestreken schooluniform aan hebben met gepoetste schoenen aan. Dus ze staan om 4 uur op. Komen om half vier in de middag thuis en weten dan niet hoe snel ze het uniform uitmoeten doen. Jongens dragen bijv. een wit overhemd, lange mouw en groene dunne trui en een gestreepte stropdas bij een grijze broek. Meisjes is wisselend per school, sommigen een blauw/wit gestreept jurkje, anderen een donkerrood rokje met een blousje en truitje, ja ook met dit warme weer dragen ze dat zonder te morren, want ze zijn zo blij dat ze naar school kunnen. Sommige hebben hulp nodig bij hun huiswerk en dat kunnen wij dan doen na 17.30 uur. Want van 16.30 tot 17.30 krijgen de volwassenen Engelse les in de GARAGE van 2 dames die dat vrijwillig doen, maar dit is ook echt engels op lagere school niveau bij ons
Overdag zijn er dus de kleine kinderen die nog niet naar school gaan op de compound en de huisvrouwen. Ook zijn er nog 2 jonge meisjes die deze maand een baby hebben gekregen. Allebei een jongetje. Een ander meisje van the Farm is begin januari bevallen van een zoontje, maar zij ligt in het ziekenhuis van Durban met een hersentumor. De baby verblijft bij Don en Linda en overdag doordeweeks bij de vrijwilligers, want het echtpaar werkt allebei overdag.
Het is de bedoeling dat wij als vrijwilligers dus een soort van creche oprichten in de GARAGE, en hier zijn we dan ook mee begonnen. We hebben niets en toch maken we er iets van. Al 2 ochtenden komen of halen we de kinderen die kunnen lopen op uit de huisjes. De eerste dag waren er 2 jongetjes, een tekening gekleurd, engelse woordjes geleerd, ze praten je precies na, dus engels leren is niet zo moeilijk voor hen.
Hygiene staat hoog in het vaandel deze maand, dus we beginnen met de kleinsten. Handen wassen voordat we gaan drinken en een appeltje eten. Blokjes appel aanprikken met een vork, het is allemaal nieuw, maar heel interessant voor deze kleine 4 jarigen. Vandaag kwam er ook een verlegen meisje van 5 jaar mee. Zij doet alles na wat de jongens doen, dus ook heel makkelijk leerbaar. Vandaag met waterverf op en stukje karton kleur vakken gemaakt. Later nog met de bal flessen water omgegooit, en natuurlijk vinden ze het leuk om op het laatst met de waterflessen achter je aan te rennen en je nat te gooien, welk kind kent dit nu niet. Om half 4 als de ander kinderen terug komen van school vinden ze het ook erg fijn als we er rondlopen en een balletje meetrappen of gewoon kletsen met de meiden, of ballonnen opblazen en deze weer loslaten. Er komt dan al heel snel een klein bruin handje in jouw hand....
Veel schrijnende verhalen aanhoren en meevoelen, maar de mensen zijn wel heel erg blij dat er aandacht voor hen is, dat ze niet meer vergeten zijn.
Van al ons sponsorgeld gaan ze nu een aanbouwsel maken met 4 toiletten en 4 douches, van iedereen krijgen we een knuffel, ze zijn zo blij......

groetjes vanuit een zeer warm Zuid Afrika....