Weer "thuis"

Ja, raar eigenlijk, ben ik een weekend weg en voel me als het ware hier in dit vrijwilligershuis "thuis". Ik was dus vrijdagmiddag om 15 uur opgehaald met een busje om samen met 3 andere vrijwilligers die in Durban voor BeMore werken, om naar Underberg te gaan. Hier in een backpackershotel gegeten en overnacht om de volgende ochtend na het ontbijt in een 4x4 jeep af te reizen naar Lesotho. s' Avonds in dit hotel heerlijk Zuid Afrikaanse curry gegeten en daarna zitten kaarten met de medereizigers en iemand die alleen aan het reizen was uit Sittard. Zij zou het hele weekend met ons meegaan. Het klikte bijzonder met dit meisje en het leek of we elkaar al heel lang kenden, terwijl ik de andere vrijwilligers ook nog maar 1 keer had gezien. Ik was de moeder van het stel, want de leeftijd was van 20 -28 jr. Samen met 4 op 1 kamer geslapen, 2 stapelbedden erg dicht naast elkaar, maar dat mag de pret niet drukken.
s'Ochtends dus om 9 uur op weg, na een kwartier begaf de auto het al, dus aan de kant van de weg maar verder gegaan met het potje kaarten, wachtend op de monteur, die er al na een half uur was. Auto had weer meer power en we konden dus echt op weg gaan. De wegen werden steeds slechter, het asfalt was allang gestopt, nu werden het zandwegen met erg veel stenen en zelfs keien die overal lagen, gaten in de weg die niet opgevuld worden, maar gewoon er doorheen rijden, je voelt je maag en inhoud wel erg goed zo, na 5 uur rijden. Lesotho is dus een land zo groot als Belgie en bestaat alleen maar uit bergen, geen hoogte als van de Lemelerberg, maar de hoogste berg is 2800 zoveel meter. Dus stijgen en dalen hebben we veel gedaan dit hele weekend. In Lesotho zie je alleen maar herders met schapen, de herders hebben allemaal een deken omgeslagen en ijsmutsen op, wat goed is tegen de warmte, is ook goed tegen de kou, zullen ze wel denken. Geen electriciteit, geen stromend water, alleen watervallen zijn er genoeg. Hun huizen zijn gemaakt van klei en leem, ronde hutten met rieten daken. Een toilet gemaakt van een plank met een gat (wel in een huisje) boven de rivier, makkelijk dat je niet hoeft doortespoelen als je klaar bent. In zo'n hutje hebben we dus overnacht. Wederom stonden er stapelbedden, met zijn 6-en in 1 hut slapen.
Toen we bij dit "hotel" aankwamen gingen we meteen de berg op naar een ander dorp om daar de traditionele dansen van de vrouwen van deze stam te zien. Wij moesten dit mee en nadoen, prachtig zo met de kont schudden. Ook hier wonen de kinderen net als hier op de Farm. Toen nog even naar de local pub geweest om een fles wijn te halen, maar ze maken en drinken hier alleen maar bier per liter, niet aan ons besteed dus. Een flesje cider hadden ze wel, dus namen we daar genoegen mee. Na het diner door de oude mevrouw bereid, kwamen er buurvrouwen om met ons om het kampvuur te dansen, wij natuurlijk de polonaise met hen doen, echt zo genoten. Ook kwamen er nog 4 herders om met ons te zingen en te dansen, gitaar gemaakt van oud blik en stuk hout met 1 snaar en ja er kwam echt muziek uit. Zij genoten en wij natuurlijk ook, later heerlijk om het kampvuur gezeten en ja, waar praat je dan niet over. Prachtig zo met mensen die je nog maar zo kort kent en het lijken je broers en zussen wel.
Slapen viel voor mij niet echt mee, zo met zijn allen in 1 zo'n klein hutje, maar ach, weer een ervaring rijker.
De volgende ochtend, na een heerlijk zelfgemaakt ontbijt met vers gebakken brood en gekookt eitje, gingen we een paardrijtoertocht maken in de bergen. Wel een beetje spannend... maar ach, gewoon mee gaan en mee doen, en ik vond het toch leuk!! Heerlijk zo vanaf zo'n paardenrug de bergen beklimmen, het paard hoor je zuchten en puffen en ik ga vanzelf mee omhoog. Het naar beneden gaan was iets moelijker, vasthouden alleen aan zo'n zadel is wat lastig. Toen nog even naar een "medicijnvrouw" geweest die ook je toekomst kon voorspellen, nu daar geloof ik niet in, dus mijn beurt voorbij laten gaan, wel vroeg ze nog of ik echt de moeder van het stel was. Nou 4 studerende kinderen er in een keer bij is wel heel veel. Na een koude lunch weer op weg naar Sani Lodge, het basishotel. Weer hobbelen in de auto, datbenje wel snel zat moet ik eerlijk zeggen, geen gordels om je vast te zetten, dus je moet je stevig vasthouden waar je maar kunt. Om half 4 kwamen we in de hoogste pub van Lesotho op 28.. meter, heerlijk kop koffie en een wijntje gehad en we gingen voor het laatste stukje. 2dagen volop zon gehad en blauwe luchten zo mooi om dat te zien, zulke wijde vergezichten, zovee natuur, zoveel dieren gezien als wilde apen(bavianen) slangen/adders, ezels enpaarden als werkdieren, veel schapen, zelfs mohairschapen, prachtig allemaal.
Om 17 uur weer opgehaald met een busje om ons weer terug te brengen naar de projecten waar iedereen werkt. Hoe verder we uit de bergen reden, hoe mistiger het werd, wij zaten dus mooi boven de wolken, terwijl bij de projecten het 2 dagen had geregend.
Dus voel me weer thuiskomen na 2 dagen buitenland.
Vandaag het ritme van de creche weer opgepakt, de kinderen leren al steeds meer engelse woorden, vanmiddag de tekeningen nog verder ingekleurd en lekker met de kinderen zitten knuffelenomdat ze me toch wel even gemist hadden.
Morgen gaan we weer naar de supermarkt en morgenavond wordt het meiden-beauty-avond.
Deze week ben ik weinig op de Farm, woensdag gaan we met alle vrijwilligers alle projecten langs om te zien wat iedereen doet en dan blijf ik bij 2 Belgische meiden in hun backpackers overnachten omdat we om 6.25 donderdagochtend naar Kaapstad vliegen om daar enkele dagen te verblijven. Zondagochtend vliegen we dan weer terug naar Durban.
Het is een lang verhaal geworden, maar de meeste mensen vinden het wel leuk om mijn belevenissen te lezen.
De vraag of ik de mensen in Nederland mis?? Ik heb haast geen tijd om hier over na te denken, ontmoet veel mensen, praat met veel mensen, heb veel te doen, beleef erg veel op een dag, ben nooit alleen, ben ik even alleen, voel ik me niet alleen, mijn missie is over 6 weken voorbij en geniet dan weer van alle mensen om me heen en mis dan misschien wel het Afrikaanse leven......