Home

Ja, ik heb weer een erg leuk weekend gehad, nou ja het begon al op dinsdag. Want dat is onze winkeldag in Pietermaritzburg. We gaan om half 9 en komen tegen 14 uur weer thuis. Gezellig ergens ontbijten of koffiedrinken en lekker rondneuzen.

het is een beetje lastig met de keus van de foto's, want ik maak er zoveel....

Hallo allemaal

even een paar foto's van mijn leven hier. De eerste is ons vrijwilligershuisje in the middle of nowwhere met alle erop en eraan, tv, dvd speler, magnetron/oven, koelkast, vriezer, wasmachine etc, de tweede is het dagelijks spel van de kinderen van the Farm en de derde is een foto van de GARAGE die wij dus aan het pimpen zijn, die foto volgt later...

Ja, raar eigenlijk, ben ik een weekend weg en voel me als het ware hier in dit vrijwilligershuis "thuis". Ik was dus vrijdagmiddag om 15 uur opgehaald met een busje om samen met 3 andere vrijwilligers die in Durban voor BeMore werken, om naar Underberg te gaan. Hier in een backpackershotel gegeten en overnacht om de volgende ochtend na het ontbijt in een 4x4 jeep af te reizen naar Lesotho. s' Avonds in dit hotel heerlijk Zuid Afrikaanse curry gegeten en daarna zitten kaarten met de medereizigers en iemand die alleen aan het reizen was uit Sittard. Zij zou het hele weekend met ons meegaan. Het klikte bijzonder met dit meisje en het leek of we elkaar al heel lang kenden, terwijl ik de andere vrijwilligers ook nog maar 1 keer had gezien. Ik was de moeder van het stel, want de leeftijd was van 20 -28 jr. Samen met 4 op 1 kamer geslapen, 2 stapelbedden erg dicht naast elkaar, maar dat mag de pret niet drukken.

De hele week elke ochtend creche gedraaid, s' middags de tekeningen ingeverfd, 2 avonden een boysnight gehouden met pancakes bakken en eten, dus veel gedaan, merk ik ook, dat ik moe ben. Door mijn verbranding van afgelopen weekend slaap ik erg slecht, schouders liggen dan erg pijnlijk bij elke draai in je bed. Dus morgen middag ga ik er even tussenuit, ik ga met BeMore naar Drakensbergen/Lesotho. Even wat anders dan de Farm. Lesotho is een piepklein landje en volledig omsloten door Zuid Afrika. Het bestaat eigenlijk alleen maar uit bergen, we eten bij de bergbevolking thuis en we leren ons te vertrouwen op de elementen van de natuur, we wachten af wat mij dit weekend brengt.Nu eerst aan het pannenkoeken bakken met 4 jongens...  

Wij zijn nu al een week op de Farm, veel gezien en gehoord. Afgelopen weekend hadden de jongens van onze farm een voetbalwedstrijd georganiseerd tegen een andere Farm. Wij waren natuurlijk uitgenodigd, om 10 uur gaan we zei de eerste jongen, wij ons haasten en stonden 10 minuten te vroeg klaar. Komen we daar, geen jongens te zien. Tegen half 11 komen er een paar jongens aan gesukkeld met grote tassen bij zich, deze werden op de kop gegooid en er werd geteld hoeveel sokken en schoenen er waren, ach wat een armoe, schoenen met bijna geen nop er meer op, sokken waar geen elastiek meer in zit en in alle kleuren en maten, keepershandschoenen waar je dwars doorheen kijkt, maar ze zijn trots dat ze iets hebben.

Wat is een beetje gewend zijn, dat is wennen aan de blote voeten waar iedereen op loopt, dat is aan de oranje klei die ze op hun gezicht smeren tegen de zon, dat is aan de snotneuzen die ze snuiten in hun shirt en zo weer verder gaan met knuffelen, dat is aan hun kleding die kapot en vuil is en gewoon gedragen blijft, dat is aan het moment dat ze moeten plassen en vijf meter van je af gaan staan om dit te doen, dat is dat je de kinderen alles met hun handen ziet eten vooral vaak mielemiel(maispap), dat is aan de geur van bovengrondse rioolafvoer, dat is de temperatuur, dat is het aan het tempo waarin alles gebeurd. Dus ja het is een hele omschakeling van ons rijke moderne westen met dit continent.

The Farm
Na de eerste rondleiding door de vrijwilligster die hier nog was, dacht ik: waar ben ik terecht gekomen.....Oh dat er nog mensen zijn die zo kunnen leven, rijk en arm wel erg dicht bij elkaar. Wij die alles hebben en kunnen kopen en zij zo arm en afhankelijk van wat anderen voor hen over hebben. De community bestaat uit verschillende huisjes/stenen bouwsels zonder deur soms, met onverharde paden en heel erg veel kinderen. Alles woont en leeft zoń beetje met en bij elkaar. Ze delen 1 toilet en 1 douche, en dan heb ik het over 33 kinderen en missschien 17 volwassenen. Sommige mannen en vrouwen gaan lopend naar hun werk, ja, echt alles gebeurd lopende. Enkele mannen en vrouwen zijn in dienst bij de eigenaar van dit alles (Don en Linda) die een soort garagebedrijf hebben. De vrouwen houden het huis schoon bij dit echtpaar.

Lieve mensen in een koud Nederland
Ik ben aangekomen in een land waar je echt alleen maar van kunt dromen om daar te zijn. Een lange vlucht gehad, van London naar Johannesburg, dat was zeker elf uur stil zitten op een middelste stoel van drie, je kunt geen kant op, niet met je benen en niet met je hoofd en het was erg warm daar achterin het vliegtuig. Ik was erg blij dat het licht was en dat we om 6 uur in de ochtend landen. De koffers direct opgezocht en alvast weer ingeleverd voor de laatste vlucht naar Durban. Wij de uitgang opgezocht en zo zaten we om half 8 s´ morgens al in een heerlijk zonnetje buiten in een klein parkje.
Een uur later op weg naar Durban, daar aangekomen stond Loes, de vrijwilligerscoordinator ons op te wachten. Erg leuk om dan te zien dat er nog 3 Nederlandse meiden tegelijk met ons gereist hebben vanaf Amsterdam.
Oh wat was het warm zo nog in de spijkerbroek en wandelschoenen bij minstens 30 graden.

Morgen begint het echt......de koffer is gepakt en de handbagage zo goed als klaar. De vraag wat ik wel of niet mee wil nemen is vaak gesteld deze week, maar het is vast weer in Zuid Afrika, gewoon hoogzomer, dus.... niet te veel warme kleding in de koffer doen.
Vanavond nog even met de kids uit eten, nog één nachtje thuis slapen of wakker liggen :)
Afscheid nemen van iedereen die me lief is, soms lijkt het net of ik niet terug kom, maar ik blijf maar 8 weken weg hoor....
Ik weet niet hoe de internetverbinding nabij Durban is, maar als je me nodig bent kan je me gewoon emailen naar mijn "THUIS"adres, wordt automatisch doorgestuurd naar mijn "LEVEN" mailadres.
Ook heb ik een ander telefoonnr waar ik op te bereiken ben, maar bellen en sms-en kost denk ik nog wel wat, dus skypen en mailen is het beste communicatiemiddel voor deze periode.

Wat een enerverende week hebben we achter de rug, veel gezelligheid met het bakken van de koeken, veel geur in de neus gehad, veel hulp gehad van iedereen, de jongelui die spontaan mee kwamen helpen, nieuwjaarskoeken bakken, opeten of koffie inschenken, het maakt niet uit, de buurvrouw die op haar vrije dag kwam bakken, mensen uit de gemeente die spontaan aanboden te helpen met het bakken en natuurlijk de kopers van de koeken hier thuis en op oudjaarsdag bij de kerk. Iedereen heel hartelijk dank alvast namens de mensen uit Zuid Afrika.
Het was hartverwarmend hoeveel mensen er dan met je meeleven en meedenken en meedoen. Zelfs de oliebollen werden nog gebracht omdat we er zelf de tijd niet voor hadden. De gluhwein was lekker, de chocolademelk warm en in de partytent was het koud. Maar na een warme douche kwam dat ook weer helemaal goed.

Even een update wat betreft de voorbereidingen om naar Afrika te gaan. Op zaterdag 17 december een voorbereidingsdag gehad in Nijmegen in het kantoor van Be More. Een erg mooi en inspirerende dag gehad. Allereerst ontmoette ik op het station van Nijmegen mijn medereisgenote naar The Farm, Kunie. Interessant om elkaar wat beter te leren kennen, want straks zijn we 4 weken met elkaar op het project. De 2 medevrijwilligsters van het andere project hadden al eerder een voorbereidingsdag gehad, dus hen alleen nog maar via de community gesproken. Samen met 14 andere enthousiaste Zuid Afrika-vrijwilligsters tot 16 uur gekletst, koffie gedronken, geluncht en veel informatie gekregen over hoe en wat je te wachten staat als je Durban geland bent. Wat me opviel was dat er zoveel studenten vrijwilligerswerk gaan doen.

De voorbereidingen voor mijn reis zijn in volle gang!!
Telefonisch kennisgemaakt met een medereizigster uit Nederland. Samen de tickets geboekt, zondag 29 januari vliegen we met British Airways vanaf Schiphol naar London, even wachten daar en dan gaan we verder naar Johannesburg(nachtvlucht), ook daar natuurlijk even rondkijken en dan met een binnenlandse vlucht naar Durban. Waar we op maandag 30 januari om ongeveer 10 uur zullen zijn.
De organisatie Be More wacht ons dan op en we krijgen nog een voorbereiding voor ons project daar ter plaatse.
Verklaring Omtrent het Gedrag opgestuurd. Factuur betaald om vrijwiligerswerk te mogen doen(onderdak moet betaald worden). Verzekeringen zijn geregeld, de nodige injecties gisteren gehad, (bovenarmen zijn nog erg gevoelig…)
De actie van de Nieuwjaarskoeken verder aan het voorbereiden, dus nog genoeg te doen op mijn schaarse vrije dagen.

[color=black]Eindelijk het gaat gebeuren, een droom wordt werkelijkheid!!

Eind januari hoop ik voor 8 weken samen met Be More, een verschil te maken in de omgeving van Durban in Zuid Afrika. Een steentje bij te dragen om te werken aan een wereld waarin mensen betrokken zijn bij het leven van anderen en bereid zijn om te helpen, op wat voor manier dan ook.

De eerste 4 weken ga ik me inzetten bij een nieuw project van Be More: the Farm[/color]. Op een half uur rijden van Durban vind je dit project. Na een lange weg het binnenland in, staat tussen de rietvelden een bijzondere boerderij. Al 5 jaar biedt dit project hulp aan de mensen in hun community die ondersteuning nodig hebben.